من آن نبودم !

نردبانی برای آسمانی شدن !

و من آن نردبان بودم ...

نردبان بودم و نمیدانستم ...

نمیدانستم که چشمانت به بزرگترین ها عادت کرده ...

بزرگ ترین نوع عشق !

عشقی که برقش هیچگاه نگذاشت خودم را در چشمانت ببینم

عشقی که به آسمانها ختم میشد ...

و من باز هم در سیر خیالات ...

سرم بالاست و خیره به تو که خیلی بالاتری ...

کم کم از سوی چشمانم محو میشوی ... و من دیگر تو را ندارم !

باز هم تنها ماندم !

 

/ 39 نظر / 6 بازدید
نمایش نظرات قبلی
سلمان گنجی

سلام برای اولین بار ادم در باره وب نظر نده متین تره ولی شعر زیبا بود راستی عکسهات هم بالا نمی اد[گل] بازم میام بازم بیا

محسن

سکوت می کنم تحریمی علی من ساز مخالف می زنم[عصبانی]

adina

salam dooste khoobam omidvaram haletoon khoob basheo har ja hastino too har sharayeti ke besar mibarin shado salamat va ba eshgho por enerjhi bashin va behar chizi ke too zendegi vasatoon hadaf hastesho baraye bedast avordanesh talash mikonin beresin webloge khoobi darin omidvaram hamintori che dar zamineye weblog nevisi va che too zendegiye shakhsio talash baraye movafaghiyatetoon sabet ghadam bashin movafagh bashin va khoda negahdar

عسل بانو

اولا سلام دوما چرا نمی شه هر چقدر دوست دارید انتقاد کنید. خوشحال می شم بشنوم. منتظرم[گل] بای[خداحافظ]

محیا

ghashang bod hamin

محسن

سلام وبلاگ جالبی دارید موفق باشید

رها

میگن نردبون نشو ، کو گوش شنوا ... خیلی زیبا بود [گل]

mah +bou+beh

و راستی چرا این خرچنگ وقتی عقب عقب می آید تو می ایستی من می ایستم ابرها پایین می آیند و خیابان مه آلود می شود ...