نقطه سر خط

چشمانت را ورق بزن، این بار سطر هایت را با نقطه ها شروع کن...آغاز را تا پایان راهی نیست

من را کجا کاشته ای
که نه دریا، دریاست
نه جنگل، جنگل
نه کوهی مرا میترساند به اوباهتش
نه آسمانی مانده از بالای سر
و نه زمینی ست
برای روییدن
من را کجا کاشته ای
که از شب بیداریست
و از صبح تکرار
من را کجا کاشته ای
 



نوشته شده در پنجشنبه ٢۸ اسفند ۱۳٩۳ساعت ۳:۳٤ ‎ب.ظ توسط علی نظرات () |

Design By : Night Melody