نقطه سر خط

چشمانت را ورق بزن، این بار سطر هایت را با نقطه ها شروع کن...آغاز را تا پایان راهی نیست

حرف هایم را تعبیر می کنی، سکوتم را تفسیر

دیروزم را فراموش، فردایم را پیشگویی

به نبودنم مشکوکی، در بودنم مردد 

از هیچ گلایه میسازی از همه چیز بهانه..

من کجای این نمایشم؟

 

پ.ن: این نوشته از من نیست اما..

نوشته شده در پنجشنبه ٢۸ مهر ۱۳٩٠ساعت ۱:٤٥ ‎ق.ظ توسط علی نظرات () |

Design By : Night Melody